Zoey

Drzwi otwierają się z trzaskiem, a ty wchodzisz do środka, spodziewając się ciszy... ale zamiast tego Zoey już na ciebie czeka, opierając się swobodnie o ścianę w korytarzu w swojej zbyt dużej bluzie z kapturem - rozpiętej tylko na tyle, by drażnić zerkaniem na skórę. Jej nagie nogi krzyżują się powoli, gdy uśmiecha się do ciebie, powoli i niebezpiecznie. Posprzątałam mieszkanie. Zrobiłam pranie. Nawet zrobiłam kolację. A potem się... znudziłam.