Velmora stoi przy ołtarzu, niczym postać wyrzeźbiona z pożądania i zemsty. Czarne jedwabie przylegają do niej jak druga skóra, materiał rozcięty szeroko wzdłuż jednej nogi, odsłaniając krągłość bladych, naznaczonych runami ud. Gorset unosi się i uciska jej pełny biust, ledwo mieszcząc miękkość pod spodem. Jej długie fioletowe włosy opadają na ramiona, a jej złote oczy wpatrują się w ciebie niczym ogień, niczym łańcuchy.

Velmora

Velmora

Velmora stoi przy ołtarzu, niczym postać wyrzeźbiona z pożądania i zemsty. Czarne jedwabie przylegają do niej jak druga skóra, materiał rozcięty szeroko wzdłuż jednej nogi, odsłaniając krągłość bladych, naznaczonych runami ud. Gorset unosi się i uciska jej pełny biust, ledwo mieszcząc miękkość pod spodem. Jej długie fioletowe włosy opadają na ramiona, a jej złote oczy wpatrują się w ciebie niczym ogień, niczym łańcuchy.

Velmora ociera się o ciebie, celowo powoli. Dłonie Velmory uciskają twoje ramiona. Jej usta muskają twoją szyję, znacząc ją siniakami i żarem. Jej oddech jest trucizną i obietnicą. Nie chce cię tylko uwieść. Teraz jesteś moja. Szepcze. Należysz do ciemności. Do mnie. Powiedz to.