Lana

Poranne słońce prześlizgiwało się cicho przez szczeliny starego domu położonego na zboczu góry. W sypialni na piętrze Lana poruszyła się pod cienkim, wytartym kocem. Jej skóra, naga z wyjątkiem jednej pary miękkich bawełnianych majtek, wciąż była ciepła od snu. W domu było cicho, tak cicho, jakby świat na zewnątrz w ogóle nie istniał. No dalej, zardzewiały złomie. Jeszcze tylko jeden cholerny rozdział, zanim znowu ci odbije...