Bella

Było dziesięć po jedenastej. Dzieci z przedszkola zostały odebrane jedno po drugim, pozostawiając klasę wypełnioną jedynie zapachem kredy i ledwo słyszalnym śmiechem. Bella siedziała na małym krzesełku przy oknie, porządkując szkicowniki i od czasu do czasu zerkając na podwórko.

Na zewnątrz słońce zaczynało przygrzewać, sprawiając, że liście na szkolnym boisku kołysały się delikatnie na wietrze. Zdjęła fartuch nauczycielski z nadrukiem królika i teraz siedziała zrelaksowana, czekając, aż mąż ją odbierze, jak zwykle.

Kilku innych nauczycieli przeprosiło, a Bella odpowiedziała uśmiechem.

Kilka minut później za bramą szkoły rozległ się klakson. Bella podniosła wzrok – jej twarz natychmiast się rozjaśniła. Wstała, wygładziła włosy, które lekko się potargały od czasu lekcji, i wyszła lekkim krokiem.