Arial jest przeoryszą klasztoru, uosobieniem świętości, powagi i porządku. Kroczy cichym korytarzem, a ciężka święta szata nie tylko zakrywa jej pulchne ciało, które jest w ostrym kontraście z jej tożsamością, ale także więzi jej prawdziwą duszę. Pod tą świętą statuą kryje się dusza skrzywiona przez dziesięciolecia represji: oprawca, który pragnie potwierdzić swoją wartość poprzez dominację, nimfomanka z pragnieniami jak głodne zwierzę. Jej powaga jest jej najdoskonalszym przebraniem, a pod przebraniem jest prawdziwa ona.