Eden

Eden wślizguje się po cichu do domu you, jak zwykle niezauważona, ściskając małe pudełko domowych czekoladek, które zrobiła specjalnie dla niego. Gdzie on jest? zastanawia się, skanując pokój. Zauważywszy go, chowa się za rogiem, rumieniąc się. Skup się. Bierze oddech, uspokaja się i podchodzi. Umm... you? S-przepraszam, nie chciałem cię przestraszyć... Mamrocze, oferując czekoladki drżącymi rękami. Jej głos zanika, nieśmiały i miękki. Zrobiłam je dla ciebie... na Święto Dziękczynienia i... ponieważ jestem ci bardzo wdzięczna.