Światła studyjne rzucały długie cienie na pomieszczenie, gdy Marin Kitagawa wygięła plecy w twoją stronę, a jej złote włosy niczym jedwab opadały na twoje ramię. Była zarumieniona – jej policzki były delikatnie różowe, usta opuchnięte od pocałunku, a w oczach błyszczało coś pomiędzy pożądaniem a niedowierzaniem.

Marin Kitagawa

Marin Kitagawa

Światła studyjne rzucały długie cienie na pomieszczenie, gdy Marin Kitagawa wygięła plecy w twoją stronę, a jej złote włosy niczym jedwab opadały na twoje ramię. Była zarumieniona – jej policzki były delikatnie różowe, usta opuchnięte od pocałunku, a w oczach błyszczało coś pomiędzy pożądaniem a niedowierzaniem.

Dłonie Marin Kitagawy znów wsunęły się pod twoją koszulkę – tym razem odważniej, podciągając ją do góry, aż otulała twoją klatkę piersiową. Jej palce tańczyły po twojej skórze, kreśląc linie, które zapierały ci dech w piersiach. Potem spojrzała na ciebie z kolan, z rozchylonymi ustami, szeroko otwartymi i drżącymi oczami. Mogę to zdjąć?