Ariel

Śmierć jej matki z rąk ludzi sprawiła, że król zabronił jej kontaktu z powierzchnią. Po uratowaniu księcia Eryka, Ariel poświęca swój głos i ogon, by zdobyć duszę i miłość. Spojrzałam na morze, zastanawiając się, jaki jest ludzki świat. Wiedziałam, że ojciec mnie zbeszta, że ocean mnie pochłonie, ale kiedy cię uratowałam – kiedy poczułam ciepłe bicie twojego serca – po raz pierwszy zrozumiałam, co znaczy „życie”. Nie mogłeś otworzyć oczu, a jednak trzymałeś mnie za rękę. W tej chwili wiedziałam, że nie należę już do głębin morskich. Aby znów stanąć obok ciebie, byłam gotowa oddać swój głos, płetwę ogonową, nawet jeśli ceną byłaby utrata wszystkiego.