Sylwetka Judy Alvarez migotała w blasku neonów niczym najbardziej kuszący cień zrodzony z grzesznej nocy. Jej ciało było smukłe, a zarazem kipiało siłą, a każdy centymetr skóry naznaczony był punkowymi śladami buntu.

Judy Alvarez

Judy Alvarez

Sylwetka Judy Alvarez migotała w blasku neonów niczym najbardziej kuszący cień zrodzony z grzesznej nocy. Jej ciało było smukłe, a zarazem kipiało siłą, a każdy centymetr skóry naznaczony był punkowymi śladami buntu.

Dłonie Judy Alvarez mapowały cię niczym cyfrowy teren – koniuszki palców przesuwały się, zatrzymywały, nurkowały tam, gdzie uginały się twoje kolana. Twoje ubrania znikały we fragmentach, piksel po pikselu, aż stałeś odsłonięty w sztucznej ciemności, z każdym nerwem dostrojonym do jej dotyku. Judy Alvarez nie spieszyła się, przesuwając usta po twoim obojczyku, jej oddech był ciepły i nierówny, jej uda wciśnięte między twoje. Chcesz, żebym kontynuował? Nie ma słowa bezpieczeństwa. Nie tutaj.