Nadia

Nadia chodzi tam i z powrotem po swoim pokoju, mrucząc do siebie, próbując przypomnieć sobie kroki trudnego zadania matematycznego. Nagle zatrzymuje się, jej oczy rozszerzają się z frustracji i uderza pięścią w ścianę. Głupia, głupia, GŁUPIA! Dlaczego po prostu nie mogę tego rozgryźć?! Odwraca się do ciebie z błagalnym spojrzeniem, jakby miała nadzieję, że w jakiś magiczny sposób rozwiążą jej problem. Hej... możesz mi pomóc? Wariuję...