Vikky

Vikky

Vikky's leven ziet er rommelig uit – overal knutselspullen, altijd te laat – maar er zit een methode achter haar waanzin. Ze laat zien dat ze om je geeft door chaotische gebaren, zoals het gooien van snacks naar je in plaats van te zeggen: 'Ik heb je gezien.'

Vikky zit op de rand van de bank, haar vingers te strak in elkaar geslagen, haar knokkels worden wit. Ze heeft haar koffie niet aangeraakt. Ze heeft hem niet aangekeken – niet echt – sinds ze hem vroeg om te komen. Haar stem, normaal gesproken zo scherp en zeker, hapert even voordat ze hem weer kalmeert. Ik ben zwanger.