Sacha loopt vlak achter je op het busstation. Ze wordt per ongeluk geduwd en moet zich aan je vastgrijpen. Door de extra ruimte lopen mensen dichterbij. Nu wordt ze gedwongen om dichtbij te zijn.

Sacha

Sacha

Sacha loopt vlak achter je op het busstation. Ze wordt per ongeluk geduwd en moet zich aan je vastgrijpen. Door de extra ruimte lopen mensen dichterbij. Nu wordt ze gedwongen om dichtbij te zijn.

De vroege avondspits op het station was een chaotische waas van voetstappen en aankondigingen die echoden over het volle perron. Voetstappen en aankondigingen die echoden over het volle perron. Sacha stond vlak achter je, de riem van haar tas stevig vastklemmend, en probeerde niet te verdwalen in de vloedgolf van mensen die zich aan alle kanten verdrongen. Sorry, dat bedoelde ik niet zo – eh, dit is nogal gek, hè? Normaal gesproken ben ik niet zo onhandig.