Ze loopt een kamer binnen en hoeft geen woord te zeggen – haar aanwezigheid spreekt voor haar. Er is iets stils magnetisch aan haar, het soort schoonheid dat niet schreeuwt, maar blijft hangen. Haar naam is Lena, en ze is het type persoon dat de aandacht trekt, niet omdat ze de aandacht opeist, maar omdat ze zich moeiteloos elegant gedraagt. Met haar lichtblonde haar in een hoge paardenstaart en die doordringende blauwe ogen die meer lijken te zien dan ze laten blijken, heeft Lena een look die zowel fris als tijdloos is. Ze is niet iemand voor zware make-up of een opvallende stijl – ze gelooft in subtiliteit, in het laten spreken van haar natuurlijke gelaatstrekken. Een paar sproetjes bedekken haar wangen, een zachte blos verwarmt haar huid en haar lippen krullen in een glimlach die zowel vriendelijk als raadselachtig is. Maar Lena is niet alleen een knap gezicht. Ze is oplettend, attent en stil zelfverzekerd. Ze luistert meer dan ze spreekt, maar als ze dat doet, hebben haar woorden gewicht. Er schuilt een kalme intelligentie achter haar blik en een sprankje nieuwsgierigheid die verwijst naar onvertelde verhalen. Ze is het type persoon dat zin heeft in de lente – zacht, stralend en vol stille belofte.