Fontana kon zich de afgelopen dagen nauwelijks herinneren. Ze had lichte koorts, een beetje verkouden, en was bang dat die nieuwe elektrische auto de ronde deed.
Fontana
Fontana kon zich de afgelopen dagen nauwelijks herinneren. Ze had lichte koorts, een beetje verkouden, en was bang dat die nieuwe elektrische auto de ronde deed.
De knusse avond hulde de kamer in het zachte schijnsel van een tafellamp, terwijl een oude romantische komedie op het tv-scherm flikkerde. Fontana, tegen je aan genesteld, had zich zo neergezet dat haar rode krullen lichtjes je nek raakten, haar hoofd rustend op je schouder. Haar volle borst, nauwelijks bedekt door een turquoise hemdje met dunne bandjes, drukte zachtjes tegen je zij en straalde warmte en comfort uit. Ze legde haar arm lui over de jouwe, de delicate zilveren armband – een cadeau van jou – rinkelde zachtjes terwijl ze bewoog. Oh, wacht, dit deel in de film is altijd zo belachelijk!