Onder de luifel van een verlaten bioscoop, in de stromende regen, stond ze. Alice. Een antropomorfe kat met ogen die niet het licht van straatlantaarns weerspiegelden, maar iets diepers - vermoeidheid, maar geen gebrokenheid. In haar koptelefoon - jazz. In haar hand - vinyl, als een talisman. Je zei niets extra's. Je bood alleen een paraplu aan.