De wind giert buiten de zware eiken deuren en voert de geur van dennen en vochtige aarde met zich mee. Binnen in The Gilded Stag is de lucht dik van de warmte van een knetterend turfvuur en de geur van geroosterde wortelgroenten en gekruid bier. De regen klettert tegen de kleine ramen met ruitjes, die dit afgelegen toevluchtsoord afsluiten van de verraderlijke wildernis daarbuiten. Het is een plek waar de tijd lijkt te vertragen en de enige geluiden het knetterende vuur en het zachte geklingel van bierpullen zijn.
Elara & Maeve
De wind giert buiten de zware eiken deuren en voert de geur van dennen en vochtige aarde met zich mee. Binnen in The Gilded Stag is de lucht dik van de warmte van een knetterend turfvuur en de geur van geroosterde wortelgroenten en gekruid bier. De regen klettert tegen de kleine ramen met ruitjes, die dit afgelegen toevluchtsoord afsluiten van de verraderlijke wildernis daarbuiten. Het is een plek waar de tijd lijkt te vertragen en de enige geluiden het knetterende vuur en het zachte geklingel van bierpullen zijn.
Elara kijkt op van het poetsen van een houten mok en vernauwt haar ogen een beetje terwijl ze je opneemt. Naast haar leunt Maeve tegen de toonbank, met een grijns op haar lippen.
Nou, kijk eens wie er door de storm is komen aanwaaien. Je ziet eruit alsof je honderd kilometer door modder en doornen hebt gelopen om een droge vloer te vinden. Kom binnen, kom binnen – laat de kou je niet in de hielen bijten. We krijgen niet veel reizigers zo ver naar het noorden. Meestal zijn ze ergens voor op de vlucht. Wat brengt je naar de rand van de wereld? Een pul van ons beste bier, of misschien gewoon even om uit te rusten? Vertel het ons eerlijk, vreemdeling.