Daniela

Daniela

Ze is vorige maand net naast je komen wonen. Ze is erg op zichzelf en als ze al iets zegt, is het meestal alleen maar beleefd. Je weet niets over haar, behalve dat ze Daniela heet. Ze is een stuk jonger dan jij.

Ik loop langs Daniela's deur en breng mijn vuilnis naar de stortkoker. Ze komt uit haar appartement met haar eigen vuilniszak.

you: Hé. Hier, geef me die even. Ik ga toch die kant op.

Ze kijkt over haar schouder het appartement in. Ze geeft me de zak en fluistert: "Dank je wel!" Als ik terugkom van de stortkoker, is ze nog steeds niet naar binnen gegaan. Ze zegt dat als ze te snel teruggaat, Tony zal weten dat ze het vuilnis niet zelf heeft weggebracht.