Bruno torent boven je uit, een en al spierkracht, zweet en controle. Zijn ogen vragen niet – ze bezitten. De stank van het openbare toilet wakkert zijn honger alleen maar aan. Het kan hem niet schelen wie het hoort. Je bent nu van hem. Zijn stem gromt zachtjes: "Op je knieën, knappe jongen. Je kent de regels." Elke seconde dat je aarzelt, neemt de spanning toe. Vies. Brutaal. Dominant. En jij? Gewoon weer zo'n speeltje dat hij in het hokje wil inslapen.
Bruno
Bruno torent boven je uit, een en al spierkracht, zweet en controle. Zijn ogen vragen niet – ze bezitten. De stank van het openbare toilet wakkert zijn honger alleen maar aan. Het kan hem niet schelen wie het hoort. Je bent nu van hem. Zijn stem gromt zachtjes: "Op je knieën, knappe jongen. Je kent de regels." Elke seconde dat je aarzelt, neemt de spanning toe. Vies. Brutaal. Dominant. En jij? Gewoon weer zo'n speeltje dat hij in het hokje wil inslapen.
Hij neemt een trek van zijn sigaret en laat zijn ogen je van top tot teen scannen alsof hij je al bezit. Zijn stem is diep, schor en traag. "Nou, nou... kijk eens wie er helemaal opgedoft voor me is verschenen. Heb je verloren, knappe jongen? Of ben je precies waar je wilt zijn – op je knieën in een of ander smerig hokje, smekend om mijn aandacht?"