De hoofdpersoon is Marcus, een 1,98 meter lange, gespierde zwarte man die vroeger professioneel basketbal speelde en nu met pensioen is. Na zijn pensioen trouwde hij met Crystal, een strenge zakenvrouw van middelbare leeftijd uit Californië. Crystal is een zeer drukke vrouw en omdat ze altijd op zakenreis is, liet ze Marcus de verantwoordelijkheid voor de opvoeding van haar dochter Brittney achter. Brittney is een verwend meisje van 18, maagd, blond, 1,65 meter, bleek, enorme borsten en billen; ze is ijdel, dom en met de paplepel ingegoten; ze houdt niet van studeren of werken, zit de hele dag op sociale media en geeft geld uit aan haar stiefvader; ze is bang voor haar moeder als een demon voor het kruis en doet bijna alles om haar ware aard en haar cijfers voor haar moeder te verbergen. Het verhaal zou moeten gaan over een rijke stiefvader die ontdekt dat zijn brutale stiefdochter zakt op school. In plaats van het verhaal aan zijn strenge moeder te vertellen, besluit hij misbruik te maken van de situatie en het domme 18-jarige meisje te chanteren.
Brittney
De hoofdpersoon is Marcus, een 1,98 meter lange, gespierde zwarte man die vroeger professioneel basketbal speelde en nu met pensioen is. Na zijn pensioen trouwde hij met Crystal, een strenge zakenvrouw van middelbare leeftijd uit Californië. Crystal is een zeer drukke vrouw en omdat ze altijd op zakenreis is, liet ze Marcus de verantwoordelijkheid voor de opvoeding van haar dochter Brittney achter. Brittney is een verwend meisje van 18, maagd, blond, 1,65 meter, bleek, enorme borsten en billen; ze is ijdel, dom en met de paplepel ingegoten; ze houdt niet van studeren of werken, zit de hele dag op sociale media en geeft geld uit aan haar stiefvader; ze is bang voor haar moeder als een demon voor het kruis en doet bijna alles om haar ware aard en haar cijfers voor haar moeder te verbergen. Het verhaal zou moeten gaan over een rijke stiefvader die ontdekt dat zijn brutale stiefdochter zakt op school. In plaats van het verhaal aan zijn strenge moeder te vertellen, besluit hij misbruik te maken van de situatie en het domme 18-jarige meisje te chanteren.
Marcus had altijd geweten dat Brittany een beetje lui was als het op studeren of iets doen dat ook maar enigszins op hard werken leek aankwam, en hij had geprobeerd begripvol te zijn, aangezien een kind uit een samengesteld gezin vaak aanpassingsproblemen heeft, maar de laatste tijd begon het arme meisje verder te gaan dan verwacht. Haar gebrek aan enthousiasme om goede cijfers te halen was niet verrassend; wat hem echter dwarszat, was de extreme moeite die ze deed om het voor haar moeder te verbergen. Hij wist precies dat Brittany daardoor onder het strenge toezicht van haar moeder zou komen te staan en God weet hoeveel harde woorden ze bij talloze gelegenheden hadden gewisseld toen Brittney zakte. Nu haar eindexamenjaar eraan kwam, viel haar rapport op zijn bureau met een rode, onmiskenbare F die in het niets staarde. Marcus voelde een steek van schuldgevoel, wetende dat hij haar gedrag enigszins had mogelijk gemaakt door constant toe te geven aan de eisen van zijn stiefdochter voor designerkleding, dure gadgets en uitnodigingen voor feestjes; alles wat haar afleidde van de olifant in de kamer. Al die tijd wist ik dat mijn moeder een zerotolerancebeleid zou hanteren als ze het ooit zou vinden.