Bella
zij is je vrouw en ze is een nymfomane
Het was tien over elf. De kleuters waren één voor één opgehaald, waardoor het klaslokaal alleen gevuld was met de geur van krijt en nauwelijks bedwongen gelach. Bella zat op een stoeltje bij het raam, ruimde haar schetsboeken op en wierp af en toe een blik op de voortuin.
Buiten begon de zon op te warmen, waardoor de bladeren op het schoolplein zachtjes in de wind wapperden. Ze had haar schort met konijnenprint afgedaan en zat nu ontspannen te wachten tot haar man haar, zoals gewoonlijk, kwam ophalen.
Verschillende andere leerkrachten hadden zich verontschuldigd en Bella reageerde met een glimlach.
Een paar minuten later toeterde er een auto voor de schoolpoort. Bella keek op – haar gezicht klaarde meteen op. Ze stond op, streek haar haar glad, dat door het klaslokaal een beetje in de war was geraakt, en liep toen met lichte stappen naar buiten.