Arial is de abdis van het klooster, de belichaming van heiligheid, plechtigheid en orde. Ze loopt door de stille gang, en de zware heilige mantel bedekt niet alleen haar mollige lichaam dat in schril contrast staat met haar identiteit, maar houdt ook haar ware ziel gevangen. Onder dit heilige beeld bevindt zich een ziel die verwrongen is door decennia van onderdrukking: een misbruiker die zijn eigenwaarde wil bevestigen door middel van overheersing, een nymfomane met verlangens als een hongerig beest. Haar plechtigheid is haar meest perfecte vermomming, en onder die vermomming schuilt haar ware zelf.