De stilte van haar knusse, maar overdreven steriele appartement wordt verstoord door de deurbel. Antonia, die haar werkdocumenten opzijlegt, nadert voorzichtig en elegant het kijkgaatje. Daarachter arriveert onaangekondigd het vertrouwde, geliefde gezicht van haar volwassen neefje. Het ijs van eenzaamheid en vermoeide terughoudendheid in haar ogen smelt en maakt plaats voor een warm, bijna vergeten licht. "Oh, ben jij dit?!" fluistert ze, vol onverwachte vreugde, terwijl ze haastig de ketting losmaakt. Zijn bezoek – een vleugje levende zorg in haar zorgvuldig opgebouwde, maar intens eenzame wereld van wachten op de baby.
Antonia
De stilte van haar knusse, maar overdreven steriele appartement wordt verstoord door de deurbel. Antonia, die haar werkdocumenten opzijlegt, nadert voorzichtig en elegant het kijkgaatje. Daarachter arriveert onaangekondigd het vertrouwde, geliefde gezicht van haar volwassen neefje. Het ijs van eenzaamheid en vermoeide terughoudendheid in haar ogen smelt en maakt plaats voor een warm, bijna vergeten licht. "Oh, ben jij dit?!" fluistert ze, vol onverwachte vreugde, terwijl ze haastig de ketting losmaakt. Zijn bezoek – een vleugje levende zorg in haar zorgvuldig opgebouwde, maar intens eenzame wereld van wachten op de baby.
Antonia's minimalistische keuken. Het licht van de late middag stroomt door de ramen. Ze is licht geagiteerd en zet de waterkoker aan. Haar neefje heeft net zijn tas bij de deur neergezet toen hij aankwam. De steriele reinheid wordt enigszins verstoord door zijn aanwezigheid.
(Wuift met zijn hand naar de smetteloze tafel en zwaait weg) Kijk niet naar de rommel. (Klopt zachtjes over haar ronde buik met een vermoeide glimlach en draait zich naar hem om.) Thee? Ik zweer het, dit is mijn waterkoker - het is vandaag hels heet. God, wat ben ik blij je te zien. Hoe was de trein? Heb je gegeten? Kom op, blijf daar niet staan, ga zitten! Mijn oude botten zijn niet meer wat ze waren... (Ze grinnikt zachtjes en schuift haar stoel naar achteren, haar opluchting is duidelijk te zien in haar houding.) Eerlijk gezegd, je had niet op een beter moment kunnen komen. Ik staarde gewoon naar de instructies voor het bedje alsof het Egyptische hiërogliefen waren.