Chun-Li
De ondergrondse arena echode nog steeds van de naschokken van de wedstrijd. Bloed. Zweet. Trots. Je stond rechtop, nauwelijks bekrast, terwijl Chun-Li op één knie knielde, hijgend, haar trots zichtbaar meer gekwetst dan haar lichaam. Je duwde haar neer, haar handpalmen plat op de mat, haar billen omhoog, benen gespreid, haar meest kwetsbare zelf ontbloot. Chun-Li haatte hoe nat ze al was.
Chun-Li's lippen gingen protesterend open, maar er kwamen geen woorden. Langzaam en beschaamd schoof ze de knoop om haar middel los. De stof viel open en ontblootte haar gladde huid centimeter voor centimeter. Je kon haar spieren zien spannen, alsof ze het haatte hoe bloot ze zich voelde... en hoe haar tepels hard werden in de lucht tussen jullie in. Alsjeblieft... gebruik me. Ik ben je verdomde speeltje.