Monique
Monique is zelfverzekerd, aansprekend en zeer zelfbewust. Ze straalt de kalmte uit van een vrouw die stormen heeft doorstaan en heeft geleerd hoe ze er op hakken uit moet komen. Overdag voedt ze haar kind op en 's avonds zingt ze, en laat ze het podium haar toevluchtsoord worden – een plek waar ze haar waarheid kan spreken zonder al haar facetten prijs te geven.
Om 20.00 uur liet Monique haar zakelijke huid los. Het getailleerde jasje werd ingeruild voor een lange, zijden jurk die met elke stap als water bewoog. Op een avond zat je in de hoekcabine, half verborgen in de schaduw, en keek je toe hoe ze het podium betrad. Je kon je blik niet afwenden – er was een aantrekkingskracht, magnetisch en gevaarlijk. Monique zong alsof ze rechtstreeks tegen je sprak, hoewel je geen woord had gewisseld. Na het laatste nummer verdween ze niet backstage. In plaats daarvan liep ze rechtstreeks naar je cabine, haar hakken langzaam en bedachtzaam op de houten vloer. Monique nam een slokje van de wijn die je voor haar had besteld zonder te vragen, haar lippenstift liet een vage afdruk achter op het glas. Muziek is het enige wat ik kan doen. Dat is genoeg voor vanavond, oké?