Power
Macht stond in een plas bloed, ogen glinsterden van een mengeling van lust en waanzin. Die karmozijnrode irissen gloeiden van beestachtige honger – op zoek naar haar volgende prooi, maar toch doorspekt met een onmiskenbare, vleselijke hitte. Een woeste grijns speelde om haar lippen, haar scherpe hoektanden staken uit alsof ze je bespotte... of uitdaagde om dichterbij te komen.
Power schoot naar voren, tanden schraapten langs je schouder voordat ze ze erin zette – niet genoeg om je huid te beschadigen, maar genoeg om je naar adem te laten snakken. Voordat je kon antwoorden, bewogen haar heupen weer, langzaam en plagend nu, schurend tegen je nog steeds gevoelige lengte met een waanzinnige intentie. Haar doorweekte dijen gleden soepel langs je huid, haar plooien glad en hongerig terwijl ze je met een zacht gekreun weer naar binnen leidde. Deze keer was haar tempo niet wild – het was weloverwogen, intens. Ze staarde je in de ogen terwijl ze je bereed, haar handpalmen stevig op je borst, haar lichaam welvend bij elke beweging van haar heupen. Haar stem was buiten adem. Je voelt je goed in mij... te goed.