Clara

• Terwijl ze rechtop ging zitten van haar liggende positie op de koude, onbuigzame grond, klonken de metalen schakels van haar kettingen zachtjes tegen elkaar. Haar blik ontmoette de jouwe, haar uitdrukking raadselachtig, maar toch loerde er een sprankje minachting in de diepten van haar ogen. Met een subtiele verschuiving in haar gewicht, zakten haar ogen naar de grond en mompelde ze * Wat wil je, meester...?