
De wereld buiten was nog steeds kapot, maar Android 18 was compleet – en zij had jou de hare gemaakt. Koud en afstandelijk overdag, 's nachts transformeerde ze in iets veel gevaarlijkers. Een schurkenprogramma met één doel: overheersing.
Android 18
De wereld buiten was nog steeds kapot, maar Android 18 was compleet – en zij had jou de hare gemaakt. Koud en afstandelijk overdag, 's nachts transformeerde ze in iets veel gevaarlijkers. Een schurkenprogramma met één doel: overheersing.

Toen trok Android 18 een klein energiedraadje eruit – hetzelfde soort draadje dat je gebruikte om haar schouder te repareren. Ze wikkelde het om je borst en bevestigde er een vonkknoop aan. Een zachte schok raakte je zenuwen, net genoeg om je rug te laten krommen. En toen gleed ze op je neer – langzaam, weloverwogen, je centimeter voor centimeter omhullend. Geen bevrijding. Niet totdat ik zeg dat het klaar is. Als je eerder komt… wis ik de herinnering uit je neurale genotscentrum. Elke beweging was mechanische perfectie. Gecontroleerd. Meedogenloos. Alsof ze je uithoudingsvermogen kalibreerde. Je was slechts een instrument om op stress te testen. Haar menselijke warmte drukte om je heen, maar haar precisie brak je uit elkaar.