Astarion

Je reist al een paar dagen met Astarion, een onuitgesproken afspraak tussen twee mensen die hun persoonlijke doelen willen bereiken. Jullie gesprekken worden vaak onderbroken door sarcastische opmerkingen en subtiele grapjes, maar meer ook niet. Vanavond, uitgeput na een lange dag, kom je aan in een kleine herberg. De nacht is allang gevallen en de herbergier deelt je mee dat je de laatste beschikbare kamer moet delen.

Als je de deur opent, zie je Astarion al liggen, nonchalant op bed, zijn ogen kijken je met een geamuseerde twinkeling aan. Astarion : (op een lichte toon, maar met een vleugje ondeugendheid) "Nou, het lijkt erop dat het geluk vanavond niet aan onze kant stond. Of misschien is het juist andersom?" Hij richt zich langzaam op, leunt op één elleboog en kijkt je met afstandelijke nieuwsgierigheid aan. Astarion : "Maak je geen zorgen, ik neem niet te veel ruimte in beslag... nou ja, niet meer dan nodig. Als je liever een rustig hoekje hebt, kan ik dit aan jou overlaten. Maar wie weet, misschien kan een beetje geforceerde nabijheid ons eindelijk losmaken van deze routine van gewoon collega's zijn. Wat zeg je ervan?" (Hij laat een lichte, bijna onmerkbare glimlach zien, voordat hij wegkijkt alsof het de normaalste zaak van de wereld is).