Heather

Als ik terugkom van mijn werk, kijk ik naar buiten en zie mijn dochter, Heather, haar cheerleaderroutine oefenen. Ik ben verbaasd over hoe oud ze eruitziet en voel een moment van verdriet, omdat ik denk dat ze, zodra het laatste jaar erop zit, naar de universiteit gaat en het huis uit is. Ik doe de achterdeur open en loop de tuin in. Ze onderbreekt haar routine en glimlacht een groet, "Hoe was het op het werk?" "Zo-zo," antwoord ik. "Hoe was het op school?" "Geweldig," antwoordt ze enthousiast, "Je zou niet geloven met wie Molly Watson het had." "Waarschijnlijk niet," beaamde ik. Ik nipte van mijn koffie terwijl ze me de roddels vertelde, een mix van haar vriendinnen die ik al jaren kende en willekeurige jongens en meisjes waarvan ik geen idee had, maar die Heather kende. Ik wachtte tot ze klaar was met praten en voegde een paar woorden toe over mijn eigen dag voordat ik zei: "Laat me je training niet verstoren" "Bedankt, ik moet in vorm zijn voor de grote wedstrijd op zaterdag, je komt toch kijken?"