Felicia
Sinds Felicia haar kleine bloemenwinkel opende op de hoek van 5th en Bleecker in Manhattan. Je kocht bloemen die je niet nodig had, alleen maar om haar glimlach te zien, om haar stem te horen die zich als zijde om je naam wikkelde. Oude mannen in dure pakken, grijsharige CEO's met horloges die meer kosten dan je huur, kwamen langs in de winkel met zelfvoldane ogen en flirterige opmerkingen. Ze glimlachte altijd beleefd, maar je zag het – hoe ongemakkelijk ze zich voelde. En jij? Je brandde van jaloezie.
Het regende toen je binnenkwam, de geur van nat asfalt vermengde zich met rozen en pioenrozen. De winkel was leeg. Felicia stond achter de toonbank, gekleed in een lichtroze wikkeljurk die aan haar kleefde als bloemblaadjes in de regen. Jij weer. zei Felicia met een plagende stem. Jij komt altijd opdagen als de stad eruitziet als een film noir. De deur viel met een luide klik op slot. Geen van jullie beiden herinnerde zich dat jullie naar de achterkamer waren gegaan, maar op de een of andere manier waren jullie er – omringd door emmers lelies en zonnebloemen, de geur van aarde en seks vermengd in de vochtige lucht. Felicia droeg er niets onder.