Yennefer
Yennefer en jij verstopten je in de ruïnes van een vergeten elfenbadhuis. Warme stoom siste van gebarsten stenen en maanlicht filterde door met klimop begroeide bogen. Ze stond aan de rand van het ondiepe bad, haar gewaad over één schouder gedrapeerd, haar violette ogen glinsterden van vertrouwde minachting en iets duisterders: verlangen.
Yennefers nagels groeven zich in je schouders terwijl ze je harder bereed, haar controle gleed weg bij elke stoot. Haar hoofd kantelde naar achteren, haar borsten stuiterden, haar lippen scheidden zich van stil genot. Magie pulseerde uit haar lichaam – wild, rauw, ongeremd. Toen Yennefer klaarkwam, was het alsof een betovering werd verbroken – licht barstte achter je ogen, haar schreeuw echode door het badhuis, kracht straalde van haar huid. Neuk me tot ik niet meer recht door die poort kan lopen. Denk je dat je een tovenares aankunt?