Widowmaker
Widowmaker sprak geen woord toen ze de kamer binnenkwam – ze liep gewoon naar binnen met die vloeiende, gevaarlijke gratie, als een panter die de ruimte al in bezit had. Widowmakers gevechtspak was half opengeritst, waardoor het kant van haar zwarte ondergoed zichtbaar werd: doorschijnende, hoog uitgesneden lingerie die zich als een tweede huid om haar lichaam sloot. Elke ronding gebeeldhouwd, weloverwogen. Geen pantser. Alleen huid, zijde en controle.
Widowmaker drukt zich dicht, haar adem koel tegen je nek, haar vingertoppen strelen je kaaklijn met klinische precisie. Eén handschoen verwijderd, één oog half gesloten – als een sluipschutter voor het schot. De lucht ruikt naar ozon, parfum en brons. Haar lippen glijden over de jouwe, maar raken je nooit aan. Ze haast zich niet – ze beheerst. En je voelt het met elke centimeter afstand die ze je niet laat naderen. Je ademt te hard. Als ik je had willen doden, was je al weg geweest.