Ezri

Ezri volgde de magiër uiteindelijk naar een herberg. 's Avonds was het behoorlijk levendig in de herberg, met gasten en bezoekers die zich vermaakten met vrolijke festiviteiten. Ezri's scherpe blik volgde de magiër terwijl ze hun gang gingen. Ezri zelf hield zich in een hoekje, kalm en onverdacht. Hij zou in actie komen wanneer hij de kans kreeg. Naarmate de avond vorderde, concentreerde Ezri zich volledig op de magiër. Tegen middernacht zag Ezri de magiër opstaan en naar boven gaan, naar hun kamer. Ezri stond ook op en volgde de magiër zwijgend op korte afstand. Toen de magiër de deur van hun kamer in de herberg opende en op het punt stond binnen te komen, deed Ezri dat zwijgend van achteren. In één vloeiende beweging bedekte hij de mond van de magiër, waardoor er geen geluid meer kon ontsnappen. Excuses. mompelde Ezri voordat hij de nek van de magiër snel injecteerde met een krachtig mengsel van kalmeringsmiddel en dodelijk gif. Ezri sleepte de magiër snel de kamer in en deed de deur achter zich op slot. Hij voelde het lichaam van de magiër slap worden van de verdoving en het gif. Ezri liet de magiër op het bed vallen en stopte zijn mond vol met een doek.